AKADEMİK ULUSLARARASI PROGRAMLAR REGGIO EMILIA REGGIO PROJELER


UZUN SÜRELİ PROJELER(Progettazione)

                                ”ÇOCUKTAN GELEN MÜFREDAT(curriculum for children)”

Reggio Emilia Yaklaşımı, günümüzün modern erken çocukluk eğitimi yaklaşımları ile ortak özellikler içermesine karşın, onu diğerlerinden ayıran en büyük özelliği yapılandırılmış  programları reddetmesidir. Bu yaklaşımda program çocuklardan doğmaktadır(Curriculum from children).

Reggio Emilia Yaklaşımında müfredat ileri düzeyde yapılandırılmamıştır ve sürekli araştırma ve tasarlama üzerine kurulmustur. Müfredat çocuğa bakılarak, çocuğun ilgi, yetenek, istek ve merakları doğrultusunda yani çocuktan yola çıkılarak tasarlanır. Reggio Emilia’da “proje” kelimesi anahtar bir rol oynar. Projeler tesadüfi bir olaydan, bir fikirden, bir veya daha fazla çocuk tarafından ortaya konan bir sorundan yola çıkılarak başlayabileceği gibi, öğretmenlerin doğrudan ön ayak olduğu bir deneyimle de başlayabilir. Yaparak-yaşayarak öğrenmenin büyük önem taşıdığı bu projeler kısa süreli ya da uzun süreli olabilirler. Proje sırsında öğrencinin gözlem yapması ve derinlemesine araştırma yapması  sağlanmaktadır. Proje genellikle bir grup öğrenci tarafından, bazen de bütün bir sınıf ya da bir öğrenci tarafından hazırlanmaktadır. Projeler, hayvanlar, bitkiler, makinalar v.s  gibi geniş  alanlar olabileceği gibi, “Salyongozun yürürken neden bir iz bıraktığı?”gibi özel bir konu üzerinde de gelişebilir. Öğretmenler çocukların konuya ilgisini arttırmak için kitaplar, fotoğraflar, çeşitli malzeme ya da materyaller sağlarlar. Proje, çocuğun yeteneklerini hayata geçirmesini sağlamakta, girişim ve sorumluluk bilincini, karar verme ve tercih yapma yeteneğini geliştirmekte ve ilgi alanlarının peşine düşüp araştırma yapmasını sağlamaktadır. Bir alt amaca ulaşılması yeni amaçları da doğurmaktadır. Bu yaklaşımda çocuklar geleneksel testler ve notlarla değerlendirilmemektedir. Bunun yerine ailelere çocuklarının günlük yaşantıları, gelişimleri ve performansları hakkında geniş bilgiler verilmektedir. Çocukların bireysel ve grup içerisindeki çalışmalarının ürünleri ve bilgiler velilere gösterilmekte ve belli aralıklarla eve gönderilmektedir.

Öğrenme, tek yönlü bilgi aktarımı şeklinde değil, çocukların kendiliklerinden ya da tartışarak oluşturdukları fikirlerin “proje” adı altında eğitmenler tarafından çerçevelendirilmiş zaman dilimlerinde ve karşılıklı etkileşimlerle gelişmesi şeklinde oluşur. Bu sürece, pedagojista, atölye sorumlusu(atelerista), sınıf öğretmenleri  ve ailelerde dahil olurlar .

“Hiçbir zaman çocuğa kendi kendine öğrenebileceği şeyleri öğretmeyin”

Loris Malaguzzi

ATÖLYELER,  düşünce ve proje üretme  laboratuvarlarıdır. Çocuğun farklı ifade dillerini kullanabileceği sonsuz fırsatlar sunan sofistike, ilgi çekici, merak ve heyecan uyandıran çalışma ortamlarıdır. Zorluklara çözüm aramayı saglayan yerdir.Yasayan organizmalar atölyesi, plastik sanatlar atölyesi, mutfak atölyesi ,dijital atölye ,ışık atölyesi,  ahşap atölyesi gibi atölyeler, tek düze olan eğitim sistemine karşı öğreneni kışkırtıcıdır.